Chris Kabel / Bubblicious

Gebonden bellen. Deze zomer is het Stokroos Stipendium 2006 toegekend aan Chris Kabel. Dit stipendium is door de Stichting Stokroos en het Nationaal Glasmuseum in het leven geroepen om Nederlandse ontwerpers een kans te geven te experimenteren met glas, op het snijvlak van industriële vormgeving en beeldende kunst. Kabel heeft zich laten inspireren door één van de meest basale eigenschappen van glas: het vermogen om bellen te vormen die zich gelijkmatig uitzetten naar alle kanten. Door het glas in een frame te blazen wordt de vorm ingesnoerd, beperkt. En wanneer het frame wordt uitgerust met een handvat of een haak ontstaan plotseling objecten, of beter gezegd producten: van kandelaar tot armatuur en van kruik tot bord.
In het ontwerptijdschrift ‘Wallpaper' omschreef Chris Kabel zich onlangs als een ‘chirurg'. ‘Als ik werk aan een nieuw stuk analyseer ik ieder aspect van een object. Ik neem het uit elkaar en zet het weer in elkaar op mijn eigen wijze. Ik ontleed de betekenis. Ik scheid functie van ornament en vorm van materiaal. Ik ontneem een object de context en stel het in een nieuw licht.' De resultaten zijn altijd verrassend, kijk bijvoorbeeld naar zijn lamp ‘1totree'. Van een simpel ornament met drie peertjes is deze lamp uit te breiden tot een imponerende kroonluchter. Zoals Lego is gebaseerd op een simpel steentje, zo bouwt Kabel lampen uit één slim element. Niet voor niets ziet hij zich als een vaandeldrager van het functionalistisch modernisme. ‘"Flames" mijn gaskandelaar voor Moooi is niet meer dan een drietand op een gastank. Eenvoudiger dan dit is niet mogelijk.' Kabel mag dan een functionalistisch modernist zijn. Zijn functionalisme koppelt hij aan een speelsheid die hem midden in het nu plaatst.